Życie to nuda i strata czasu. Zaczynamy z wielkimi nadziejami, a potem dajemy dupy. Zdajemy sobie sprawe, że prędzej czy pózniej wszyscy umrzemy i nikt z nas nie znajdzie odpowiedzi na ważne pytania. Tworzymy jakieś dalekosiężne idee, tłumaczące na różne sposoby naszą rzeczwistość, a tak naprawde nie rozwijamy żadnej wartościowej wiedzy o rzeczach wielkich, orzeczach prawdziwych. Najczęściej prowadzimy rozczarowujące życie, które kończy się, zanim jeszczerozpoczęło się na dobre. Umieramy. Zapelniamy nasze życie gównem, takimi sprawami jak kariera, po to, żeby wmówić sobie, że to wszystko nie jest całkiem bezcelowe.
Spoleczeństwo wymyśla przewrotny ersatz logiki, żeby wchłonąć i zmienić ludzi, których zachowanie odbiega od normy. Przypuśćmy że znam wszystkie za i przeciw, że wiem, że będe żył krotko, że jestem zdrowy na umyśle itepe, itepe... Według nich to niemożliwe, żeby ktoś chciał ot tak, po prostu odrzucić wszystko, co mają do zaoferowania. Wybierz nas. Wybierz życie. Wybierz spłacanie hipoteki; wybierz pralki; wybierz samochody; wybierz siedzenie w fotelu przed rozmiękczającymi umysł i ducha teleturniejami; wybierz wpychanie do ryja śmieci w barach. Wybierz gnicie, lanie i sranie po sobie w domu, jebany wstyd dla samolubnych popierdoleńcow, którychś spłodził. Wybierz życie.

Welsh

Im bardziej życie staje się człowiekowi podłe, tym bardziej czuje się on do niego przywiązany. Życie staje się wówczas ciągłym protestem i chęcią zemsty.

Honore de Balzac